| |
Właściwą konserwację i eksploatację płyt ułatwia znajomość konstrukcji. Trzy z najbardziej popularnych konstrukcji przedstawione są ną rysunku 6. Oto rozwiązanie pierwsze (rys. 6a) najpowszechniej "stosowane w gramofonach wyższej klasy, oparte na zasadzie działania amortyzatora hydraulicznego. Ramię oparte jest na wsporniku, do którego górnego końca przymocowana jest półkolista (niewidoczna na rysunku) blaszka, zaś do końca dolnego tłoczek z otworkiem. Tło
czek ten porusza się w tulejce wypełnionej olejem. Jeżeli dźwigienkę przesunie się w prawo tó skośny popychacz zwolni podpórkę i sprężyna ciągnąca tłoczek spowoduje przepływ cieczy przez otworek i powolne opuszczanie ramienia.
Rysunek 6b przedstawia prostsze rozwiązanie, w którym wykorzystano tarcia płynne powierzchni, miedzy którymi znajduje się lepki olej. Powierzchniami tymi są dwie tarczki, z których jedna przymocowana jest do nieruchomej osi, zaś druga może się na tej osi obracać. Pomiędzy dociskanymi sprężyną tarczkami znajduje się warstwa sma-1 tu. Działanie tego urządzenia jest proste: zwolnienie podpórki powoduje ruch sprężyny pociągającej za sobą popychacz. Ponieważ jednak podpórka przymocowana jest do tarczki ruchomej, która hamuje nich w dół, następuje płynne opuszczanie ramienia.
| |
|